Xaricdə təhsil bir çox tələbə üçün həyəcan, maraq və yeni imkanlarla dolu bir yol kimi görünür, bu doğrudur, lakin prosesin bir də pərdəarxası var ki, çox az adam bundan danışır. Yeni şəhər, yeni universitet, fərqli mədəniyyət və müstəqil həyat ideyası insanı əvvəlcədən ruhlandırır. Lakin gündəlik həyat başladıqdan sonra bir çox beynəlxalq tələbə gözləmədiyi bir reallıqla qarşılaşır: tənhalıq və "homesickness", yəni ev həsrəti.

Bu hisslər adətən universitet braşuralarında və rəsmi təqdimatlarda yer almır. Amma əslində, xaricdə təhsil alan tələbələrin ən çox yaşadığı emosional vəziyyətlərdən biridir. Onları zəiflik deyil, adaptasiya prosesinin təbii bir hissəsi kimi anlamaq çox vacibdir.

Xaricdə yaşanan tənhalığı sadəcə tək qalmaq adlandırmaq düzgün olmaz. Bir çox tələbə ətrafında insanlar olduğu halda belə, daxilən özünü tənha hiss edə bilər. Dərs yoldaşları, ev yoldaşları, universitet mühiti var, amma emosional yaxınlıq dərhal yaranmır. Ünsiyyət bəzən səthi görünür, dostluqlar zaman tələb edir və sosial münasibətlər əvvəlki kimi avtomatik olmur.

Əslində, tələbələrin darıxdığı şey insanlar deyil, tanış emosional mühitdir. Evdə münasibətlər daha təbii və rahat formalaşırdı. Xaricdə isə əlaqələr qurmaq daha şüurlu səylər tələb edir. Bu isə ilk aylarda insanı yorğun və çaşqın hiss etdirə bilər.

Ev həsrəti də çox vaxt yanlış anlaşılır. Bu, sadəcə ailəni və ya evi darıxmaqdan ibarət deyil. Daha dərindən baxdıqda, ev həsrəti insanın emosional təhlükəsizlik hissini, rutinlərini və özünü ifadə etdiyi rahat mühiti itirməsi ilə bağlıdır.

Tələbələr bəzən adi şeylər üçün darıxırlar: tanış söhbətlər, eyni yumor, heç nə izah etmədən anlaşılmaq hissi. Ev həsrəti adətən stress, yorğunluq və qeyri-müəyyənlik anlarında daha çox özünü göstərir.

Bir çox tələbəni təəccübləndirən məqam bu hisslərin nə zaman ortaya çıxmasıdır. İlk həftələrdə həyəcan və yenilik hissi emosional çətinlikləri arxa plana keçirir. Tənhalıq və ev həsrəti isə çox vaxt sonradan — dərs yükü artanda, ilkin motivasiya azalanda və gündəlik həyat rutininə düşəndə üzə çıxır.

Bu mərhələ tələbələrin özlərini sorğulamasına səbəb ola bilər: “Hər şey qaydasındadırsa, niyə belə hiss edirəm?” Əslində isə bu, adaptasiyanın başladığını göstərir.

Tənhalıq və ev həsrəti zəiflik əlaməti deyil. Bunlar dəyişimin və şəxsi inkişafın təbii nəticəsidir. Xaricdə təhsil tələbədən tanış rollardan çıxmağı, özünü yenidən kəşf etməyi və daxili dayaq nöqtələri qurmağı tələb edir.

Bir çox tələbə məhz bu çətinliklərdən keçərək emosional dözümlülük, özünə inam və müstəqillik qazanır.

Bəzən tələbələr bu hisslərə yanlış reaksiyalar verirlər. Özünü tamamilə təcrid etmək, daim başqaları ilə müqayisə etmək və ya keçmiş həyatı idealizə etmək vəziyyəti daha da ağırlaşdıra bilər. Dostluqların dərhal yaranmasını gözləmək isə məyusluq yaradır.

Adaptasiya prosesi nə sürətli, nə də xətti olur. O, zamanla, gündəlik vərdişlər və kiçik qarşılıqlı əlaqələr vasitəsilə formalaşır.

Tənhalıqla mübarizə hər zaman radikal dəyişiklik tələb etmir. Bir çox tələbə üçün emosional tarazlıq sadə rutinlər vasitəsilə yaranır. Dərslərdə fəal iştirak, qrup işləri, ailə ilə balanslı əlaqə saxlamaq və münasibətlərin təbii şəkildə inkişafına imkan vermək bu prosesi asanlaşdıra bilər.

Emosional narahatlığı dərhal “düzəltməyə” çalışmaq əvəzinə, onu qəbul etmək uzunmüddətli uyğunlaşmanı daha sağlam edir.

Ev həsrətinə başqa prizmadan da baxmaq olar. Bu hisslər insanın emosional dərinliyini, güclü bağlarını və dəyərlərini göstərir. Onu inkar etmək deyil, anlamaq və qəbul etmək daha faydalıdır. Zamanla bu hisslərin intensivliyi azalır və yerini daxili sabitliyə verir.

Xaricdə aidiyyət hissi bəzən dostluqlardan deyil, gündəlik həyatın tanışlaşmasından yaranır. Şəhərdə rahat hərəkət etmək, akademik mühitdə özünü ifadə etmək və gündəlik problemləri təkbaşına həll etmək zamanla insanda güvən hissi yaradır.

Bir çox tələbə bu dəyişimi yalnız geriyə baxanda anlayır.

Əgər tənhalıq uzun müddət davam edirsə, motivasiya azalırsa və akademik nəticələrə təsir edirsə, dəstək axtarmaq vacibdir. Universitetlərin psixoloji və tələbə dəstək xidmətləri məhz bu cür vəziyyətlər üçün mövcuddur və bundan istifadə etmək zəiflik deyil.

Tənhalıq və ev həsrəti insanın dəyişməyə verdiyi təbii reaksiyadır. Bu hisslər xaricdə təhsilin yanlış seçim olduğunu göstərmir. Əksinə, onlar şəxsi inkişafın ən böyük faktorudur.

Bir çox tələbə üçün bu emosional mərhələ sonradan özünə inam, daxili güc və emosional yetkinliklə əvəzlənir. Xaricdə təhsil yalnız bilik qazandırmır — insanın özü ilə münasibətini də dəyişir.

StudyNet-də biz anlayırıq ki, xaricdə təhsil yalnız akademik qərar deyil, eyni zamanda şəxsi və emosional bir yoldur.

Buna görə də biz tələbələri yalnız müraciət mərhələsində deyil, adaptasiya prosesi, akademik gözləntilər və real həyat çətinlikləri boyunca da dəstəkləyirik. Məqsədimiz tələbələrə aydınlıq, düzgün istiqamət və uzunmüddətli dəstək təqdim etməkdir.

Tel: +994 55 918 93 93 ; +994 12 310 00 23

Mail: [email protected]